btn kody

KALENDARZ HISTORYCZNY

21/8/1944

Bitwa pod Antoniowem

 

AKTUALNOŚCI

76. rocznica przemianowania Związku Walki Zbrojnej na Armię Krajową

Flaga2

14 lutego 1942 roku, rozkazem Naczelnego Wodza generała broni Władysława Sikorskiego, ZWZ został przemianowany na AK. Struktury organizacyjne pozostały bez zmian, w jej skład weszli wszyscy żołnierze pozostający w czynnej służbie wojskowej. 

Pierwszym  dowódcą Armii Krajowej był Stefan Rowecki, ps. Grot. Głównym zadaniem AK było prowadzenie oporu zbrojnego przeciwko okupantowi hitlerowskiemu i przygotowanie mającego wybuchnąć w sposobnej chwili ogólnokrajowego powstania (akcja „Burza”).  

W maju 1942 r. powołano Organizację Specjalnych Akcji Bojowych („Osa”) pod dowództwem ppłk. Józefa Szajewskiego ps. Philips. Była to ściśle zakonspirowana komórka AK, której celem było dokonywanie zamachów na funkcjonariuszy hitlerowskiego aparatu policji i bezpieczeństwa, więziennictwa oraz administracji wyróżniających się szczególnym okrucieństwem. 

22 stycznia 1943 r., w celu koordynowania działalności sabotażowo-dywersyjnej 

i partyzanckiej, powołano Kierownictwo Dywersji (Kedyw) KG AK. Na jego czele stanął płk Emil Fieldorf ps. Nil. 

W lutym 1943 r. oddział bojowy Osy wcielono do Kedywu KG AK i przemianowano na Kosę. Kosa obok Motoru była najsilniejszą jednostką bojową Kedywu KG AK. 

W czerwcu 1943 r. Osa-Kosa uległa rozbiciu na wskutek wielkiej wsypy w kościele św. Aleksandra w Warszawie. Komenda Główna AK powołała wówczas nową jednostkę bojową Agat, wywodzącą się z Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Jej dowódcą został cichociemny kpt. Adam Borys, ps. Pług. W styczniu 1944 r. nazwę Agat zamieniono na Pegaz, 

a później Parasol. Do najbardziej spektakularnych akcji bojowych należą: akcja odbicia pod Arsenałem ppor. Jana Bytnara ps. Rudy, oraz zamach na generała SS i policji Franza Kutscherę. 

Na podstawie instrukcji Rządu i Naczelnego Wodza dowódca Armii Krajowej gen. Tadeusz Komorowski „Bór” wydał 20 listopada 1943 r. rozkaz rozpoczęcia przygotowań do zbrojnej operacji Burza. Rozkaz ten przewidywał ujawnienie wobec Rosjan władz wojskowych 

i cywilnych. Było to w sprzeczności z instrukcją naczelnego wodza nakazującą konspirację. Początkiem 1944 r. okręgi AK przygotowywały się do realizacji Burzy. Kontynuowano też walkę bieżącą. Nasilono wywiad ofensywny i polityczny oraz likwidację dygnitarzy niemieckich i konfidentów. Prowadzono szkolenie i konspiracyjną produkcję broni. 

Powstanie warszawskie nie było zaplanowane jako część planu "Burza", jednak sytuacja polityczna i militarna oraz zamiary niemieckie wobec Warszawy i jej ludności skłoniły Delegata Rządu na Kraj i dowództwo AK do podjęcia walki o stolicę. Siły Armii Krajowej 

w Warszawie liczyły 50 tys. żołnierzy, dowodzonych przez ppłk. Antoniego Chruściela "Montera". Do działań przystąpiły także oddziały innych ugrupowań, które podporządkowały się dowództwu AK: Narodowe Siły Zbrojne, Polska Armia Ludowa, Korpus Bezpieczeństwa, Armia Ludowa (łącznie ok. 5 tysięcy). 

 

 

 

14 lutego 1942 roku, rozkazem Naczelnego Wodza generała broni Władysława Sikorskiego, ZWZ został przemianowany na AK. Struktury organizacyjne pozostały bez zmian, w jej skład weszli wszyscy żołnierze pozostający w czynnej służbie wojskowej.
Pierwszym  dowódcą Armii Krajowej był Stefan Rowecki, ps. Grot. Głównym zadaniem AK było prowadzenie oporu zbrojnego przeciwko okupantowi hitlerowskiemu i przygotowanie mającego wybuchnąć w sposobnej chwili ogólnokrajowego powstania (akcja „Burza”).  
W maju 1942 r. powołano Organizację Specjalnych Akcji Bojowych („Osa”) pod dowództwem ppłk. Józefa Szajewskiego ps. Philips. Była to ściśle zakonspirowana komórka AK, której celem było dokonywanie zamachów na funkcjonariuszy hitlerowskiego aparatu policji i bezpieczeństwa, więziennictwa oraz administracji wyróżniających się szczególnym okrucieństwem.
22 stycznia 1943 r., w celu koordynowania działalności sabotażowo-dywersyjnej
i partyzanckiej, powołano Kierownictwo Dywersji (Kedyw) KG AK. Na jego czele stanął płk Emil Fieldorf ps. Nil.
W lutym 1943 r. oddział bojowy Osy wcielono do Kedywu KG AK i przemianowano na Kosę. Kosa obok Motoru była najsilniejszą jednostką bojową Kedywu KG AK.
W czerwcu 1943 r. Osa-Kosa uległa rozbiciu na wskutek wielkiej wsypy w kościele św. Aleksandra w Warszawie. Komenda Główna AK powołała wówczas nową jednostkę bojową Agat, wywodzącą się z Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Jej dowódcą został cichociemny kpt. Adam Borys, ps. Pług. W styczniu 1944 r. nazwę Agat zamieniono na Pegaz,
a później Parasol. Do najbardziej spektakularnych akcji bojowych należą: akcja odbicia pod Arsenałem ppor. Jana Bytnara ps. Rudy, oraz zamach na generała SS i policji Franza Kutscherę.
Na podstawie instrukcji Rządu i Naczelnego Wodza dowódca Armii Krajowej gen. Tadeusz Komorowski „Bór” wydał 20 listopada 1943 r. rozkaz rozpoczęcia przygotowań do zbrojnej operacji Burza. Rozkaz ten przewidywał ujawnienie wobec Rosjan władz wojskowych
i cywilnych. Było to w sprzeczności z instrukcją naczelnego wodza nakazującą konspirację. Początkiem 1944 r. okręgi AK przygotowywały się do realizacji Burzy.
Kontynuowano też walkę bieżącą. Nasilono wywiad ofensywny i polityczny oraz likwidację dygnitarzy niemieckich i konfidentów. Prowadzono szkolenie i konspiracyjną produkcję broni. 
Powstanie warszawskie nie było zaplanowane jako część planu "Burza", jednak sytuacja polityczna i militarna oraz zamiary niemieckie wobec Warszawy i jej ludności skłoniły Delegata Rządu na Kraj i dowództwo AK do podjęcia walki o stolicę. Siły Armii Krajowej
w Warszawie liczyły 50 tys. żołnierzy, dowodzonych przez ppłk. 
Antoniego Chruściela "Montera". Do działań przystąpiły także oddziały innych ugrupowań, które podporządkowały się dowództwu AK: Narodowe Siły ZbrojnePolska Armia LudowaKorpus BezpieczeństwaArmia Ludowa (łącznie ok. 5 tysięcy).

 

 

OMPiO POLECA

  • Zapraszamy do zwiedzania ekspozycji multimedialnej!
  • Weź udział w interesującej grze!

Projekt graficzny i wykonanie - WZ, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.